[Column] Michiel Veugelers: Filmmuziek, de soundtrack van je leven
30-10-2018 10:03:44 | Hits: 2635 | columnist: Michiel Veugelers | Tags:

Deze periode draait de volgende Halloweenfilm in de bioscopen met wederom de iconische filmmuziek van regisseur, schrijver en componist John Carpenter. Een klassieke horrortune die bij de fans veel herinneringen zal oproepen. Mijn broer hield vroeger helemaal niet van horror, dus om hem te plagen speelde ik deze muziek midden in de nacht af in zijn slaapkamer op een bandrecorder. Vervolgens vloog eerst de bandrecorder zijn kamer uit, en daarna ikzelf.

Bij de theme van de 20th Century Fox filmstudio’s denk ik met genoegen terug aan hoe ik met vriend Maarten, toen we op de lagere school zaten, ‘s avond naar de eerste twee delen van Star Wars in de bioscoop mochten om later het derde deel Return of the Jedi te gaan bekijken. Dit vonden we als kleine jochies helemaal geweldig. Naast al het Star Wars-speelgoed wat te koop was, zagen we nu eindelijk de films op het grote doek. De soundtrack hadden we ook al grijs gedraaid. En nu nog, als ik een nieuw deel uit de Star Wars saga zie, of een andere film van 20th Century Fox, dan krijg ik kippenvel als ik deze theme hoor. Binnenkort ga ik zelfs naar het Concertgebouw waar de filmmuziek van Star Wars door een groot orkest wordt uitgevoerd om ook daar even terug in de tijd te gaan.

Zo behoort filmmuziek, net als gewone muziek, bij de soundtrack van je leven en roept het tal van herinneringen op.

In een vorige column sprak ik al over de iconische filmposter van Jaws, maar minstens zo legendarisch is de filmmuziek van Jaws van meestercomponist John Williams. Hij is overigens ook de componist van de Star Wars soundtracks. Als je de poster ziet dan hoor je al de muziek aanzwellen, tada tada, tada tada...

Die muziek draagt net als dat herkenbare beeld bij aan de onsterfelijkheid van Jaws als merk en icoon. En het is een feit dat de film zonder die muziek een stuk minder spannend zou zijn. Door technische problemen konden ze tijdens de opnamen de mechanische haai niet altijd goed in beeld brengen. Hierdoor zitten er in de film veel scenes waar het meer de suggestie van een mensenhaai is dan dat je die daadwerkelijk in detail ziet. En de soundtrack is de aangever van die suggestie, door de muziek weet je: de haai komt er aan, wat de spanning opvoert in de film.

Tot de jaren 30 hadden we te maken met de stomme film en was er überhaupt geen gesproken woord, geluid of muziek bij de film. Dat werd opgelost door een pianist of klein ensemble in de bioscoopzaal te zetten om zo de muziek te spelen die bij de film hoorde. In grotere zalen stond een orgel met soms ook enkele geluidseffecten.

In de jaren 20 kwamen de eerste geluidssporen bij films en werd de filmmuziek door steeds grotere symfonische orkesten gemaakt. In de jaren zestig werden ook steeds vaker popmuzikanten gevraagd filmmuziek te componeren. De filmmuziek is meestal alleen voor de kijker hoorbaar, om emoties van de acteurs te versterken of bijvoorbeeld spanning op te roepen. Er zijn films waar de muziek door bijvoorbeeld een band in de film te laten spelen ook door de karakters in de film zelf te horen is. Een actueel voorbeeld daarvan is bijvoorbeeld A Star Is Born met Lady Gaga en Bradley Cooper.

De soundtrack van een film is eigenlijk het geluidsspoor van een film met de dialogen, de achtergrondgeluiden, de geluidseffecten, en de filmmuziek. In de volksmond denken we bij de soundtrack aan het album met de filmmuziek of titelsong. Bekende soundtrackalbums zijn bijvoorbeeld Tron: Legacy van Daft Punk, Saturday Night Fever van de Bee Gees en andere artiesten, Purple Rain van Prince, Pirates of the Caribbean reeks van Hans Zimmer, Once Upon a Time in the West van Ennio Morricone, Jesus Christ Superstar van Andrew Lloyd Webber, Grease van diverse artiesten, Gladiator van Hans Zimmer en Lisa Gerrard en Flash Gordon van Queen. En denk hierbij ook aan hits als Axel F van Harold Faltermeyer uit Beverly Hills Cop, I Will Always Love You, I'm Every Woman en I Have Nothing van Whitney Houston uit The Bodyguard, Chariots of Fire van Vangelis, Happy van Pharrell Williams uit Despicable Me, The Time of My Life van Bill Medley en Jennifer Warnes uit Dirty Dancing, Fame en Flashdance... What a Feeling van Irene Cara, My Heart Will Go On van Céline Dion uit Titanic en natuurlijk de James Bond Theme van Monty Norman en John Barry.

Naast de componisten uit de wereld van de populaire muziek is er een groot aantal filmcomponisten met een enorme staat van dienst. Denk aan Hans Zimmer van Gladiator, Inception en zelfs The Lion King. De overleden James Horner, bekend van Titanic, Avatar en A Beautiful Mind. De eerder genoemde John Williams, bekend van Star Wars, Jaws, Indiana Jones en Harry Potter, en als de vaste componist van Steven Spielberg. Howard Shore, de componist van de muziek van The Lord of the Rings en The Hobbit. Ennio Morricone, de meester himself, die ik live mocht zien, bekend van The good, the bad and the ugly, Once upon a time in the west en My name is nobody. Of Yann Tiersen van Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain.

Qua marketingpower is een herkenbare filmtune een lekkere trekker voor sequels. Laat mij de Halloweentune horen en ik wil de nieuwste film in de reeks zien. Idem voor James Bond, Stars Wars, Indiana Jones en vele anderen. De soundtracks op zich leveren geld op en een vette hit met een titelsong doet de kassa geen pijn, maar zorgt ook weer voor exposure voor de film. De muziek van The Greatest Showman is populair wat de film goed doet, maar het zou me ook niet verbazen als er een musical in de theaters komt met de muziek en het verhaal van de film. De filmmuziek biedt dus tal van mogelijkheden om een filmmerk uit te bouwen en te verdienen aan merchandise waar de filmmuziek een rol in speelt. Denk hierbij aan games, maar ook aan attracties van een film in een pretpark waarin de filmtune een rol speelt. Maar het allerbelangrijkste is en blijft natuurlijk de bijdrage van de muziek aan de beleving van de film. Zet een willekeurige film op met het geluid op mute en je filmervaring is compleet anders. Goede muziek kan een matige film omhoog trekken en van een goede film een meesterwerk maken. The Godfather kijken zonder de bombastische muziek van Nino Rota, je moet er toch niet aan denken!

---

Michiel Veugelers is marketingcommunicatiemanager bij IPG Mediabrands en filmliefhebber.

nl.ipgmediabrands.com
@MichielTV

 

Lees ook: 

08-10-2018 | [Column] Michiel Veugelers: Succes gegarandeerd met een Cinematic Universe. Toch?
24-08-2018 | [Column] Michiel Veugelers: Ook in deze digitale tijden nog steeds het ultieme uitgangbord voor de film, de filmposter
30-07-2018 | [Column] Michiel Veugelers: I see dead people! De plot spoiler als marketinginstrument in de filmindustrie?
29-06-2018 | [Column] Michiel Veugelers: De kip of het ei?
30-05-2018 | [Column] Michiel Veugelers: Zijn easter eggs het nieuwste marketinginstrument? 
01-05-2018 | [Interview] Michiel Veugelers over zijn nieuwe rol binnen IPG Mediabrands
30-04-2018 | [Column] Michiel Veugelers: Is het Netflix/Spotify abonnementsmodel de nieuwe disruptor in bioscoopland?
03-04-2018 | [Column] Michiel Veugelers: Adverteren in de bioscoop; tien gouden tips
27-02-2018 | [Column] Michiel Veugelers: Wakanda forever en universele liefde + wie wint een Oscar?
31-01-2018 | [Column] Michiel Veugelers: Franchise blockbuster en de beerput
20-12-2017 | [Column] Michiel Veugelers: Product placement in films; hoe het niet moet!

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Facebook

Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie