Andrew Groeneveld: Ik wil niet surfen!
23-10-2014 09:05:17 | Hits: 3335 | columnist: Andrew Groeneveld | Tags:

Er zijn een boel radio- en tv-programma’s, die aldoor naar hun website verwijzen. Olijke presentatoren, vooral in het nieuws- en actualiteitengenre, vertellen hun kijkers en luisteraars dat ze snel naar de programmasite moeten gaan, omdat ze daar ‘alles’ en ‘nog veel meer’ kunnen vinden en zo constant op de hoogte blijven.

Ik heb het geprobeerd. Vaak vond ik alleen de letterlijke presentatietekst van het onderwerp terug, met het filmpje of radiofragment dat ik net had geconsumeerd. Als ik mazzel had stonden er een paar links bij, verwijzend naar oudere en irrelevant geworden items. Dat noemden ze een dossier.

Toegegeven, een tijdje terug was het slim om het publiek te wijzen op je site. Dat maakte duidelijk dat de omroep met de tijd meeging. Dat ze inmiddels een derde volwassen distributiekanaal had, waaraan het nieuwsgierige publiek kon lurken. Meer, mobiel, altijd en overal. Crosspromotion ter versterking van merkwaarde.

Maar die tijd is geweest, denk ik. Zouden er nog nieuwsconsumenten zijn, die je als mediabedrijf kunt verrassen met een eigen site of app? Mij in elk geval niet.

Noem mij ouderwets, maar ik kan heerlijk genieten van gewone tv- en radioprogramma’s. Ik vind het geen enkel probleem dat anderen voor mij bepalen wanneer ik wat voor mijn kiezen krijg. Sterker nog, het is juist heel rustgevend dat ik even niet verdwaal in de ene na de andere optie in het oneindige digitale universum. De informatieve programma’s zijn mijn solide ankers in een onrustig bestaan.

Dus daar zit ik met mijn glaasje bier en borrelnootjes, klaar om me te laten bijpraten over Syrië en de epidemie in westelijk Afrika. Zegt de mevrouw op de buis, alsof ze zelf ook snapt dat de items over die kwesties wellicht wat dunnetjes zijn, dat ik gauw mijn tablet ter hand moet nemen als ik ‘nog meer’ wil weten.

Dergelijke verwijzingen zijn bijna normaal geworden. Is het heel gek dat ik liever heb dat de redactie alle beschikbare moeite en energie steekt in een volwassen item? Een onderwerp met kop en staart dat mij de brede context schetst in plaats van dat het mij voorzichtig aan een paar willekeurige nieuwsfeiten laat snuffelen?

Op radio en televisie zijn nieuwsitems soms erg oppervlakkig. Ik snap dat wel. Er gebeurt ook zoveel in de wereld, het is bijna niet bij te benen. Vandaar dat oprukkende IS-strijders bij Kobani het tegenwoordig soms moeten doen met wat beeld van persbureaus en een paar kille feiten. Een kortje, heet dat in nieuwsjargon. Je wilt de kijkers tenslotte niet iedere dag vervelen met dezelfde historische veldslag. Het is alsof de anchor zegt: We geven wel een gil als Kobani eindelijk eens valt.

Volwassen media moeten hun publiek per kanaal volledig bedienen, vind ik. Niet steeds verwijzen naar weblogs, timelines en andere ongestructureerde en oncontroleerbare informatiebronnen, die mij geen context geven. Er zijn heus mensen, die smachten naar relevante feiten, deskundig commentaar en context. Ik en mijn borrelnootjes zitten er in elk geval klaar voor.

 

Andrew Groeneveld is schrijver en bedrijfsjournalist.

 

 Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

 Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

 Vacatures in media en marketingcommunicatie