[Column) Frank Waals: My fellow Americans
15-04-2016 14:10:00 | Hits: 4079 | columnist: Frank Waals | Tags:

Met presidentskandidaten van ver in de zestig of zelfs zeventig en deelnemers die met het grootste gemak feiten verdraaien, lijkt het bijna alsof de race om het Witte Huis niet aan restricties is gebonden. Men hanteert geen maximale leeftijdsgrens en kandidaten mogen, zonder straf, liegen, discrimineren en collega partijleden uitschelden.

Gelden er dan echt geen regels aan het ambt van president? Jawel. Zo moet je bijvoorbeeld een geboren Amerikaan zijn om ooit president te kunnen worden, al is het in het verleden toch ooit één -min of meer- Nederlander gelukt om die job te bemachtigen.

Het was namelijk Martin van Buren die tussen 1837 en 1841 als achtste president zitting nam in The Oval Office. Hij kwam dan wel ooit ter wereld in New York maar had dat enkel en alleen te danken aan zijn betovergrootvader Cornelis van Buren, die in 1631 vanuit het Gelderse dorpje Buurmalsen naar Amerika emigreerde. De Nederlandse afstammeling Martin deed zijn zaken in het Engels maar sprak binnen de muren van The White House verder alleen Nederlands, wat hij toch als zijn moedertaal zag.

Halverwege de negentiende eeuw klonk er dus geregeld een ‘goedemorgen’ en ‘goedenavond’ in Washington DC. Meer recent en in een andere functie werkte er nog een andere Nederlander in het Witte Huis. Glenn Schoen, begin jaren negentig nog als vrijwilliger betrokken bij de verkiezingscampagne, moest daarna ruim honderdduizend sollicitanten op staffuncties binnen de presidentiele ambtswoning screenen. De functie van Schoen is er één die ons Nederlanders het dichtst bij the Oval Office brengt want alleen geboren Amerikanen maken kans het land ooit te kunnen besturen. Deze dames en heren moeten dan echter wel minstens 35 jaar oud zijn bij aanvang van hun verkiezingscampagne, een harde eis bij het doen van een gooi naar het presidentschap.

Wat beloven ze

Of Amerika Hillary Clinton of Bernie Sanders als democratische kandidaat krijgt blijft nog even spannend. Na een ruime voorsprong van Clinton wist Sanders de afgelopen weken een behoorlijke inhaalslag te maken. Beide kandidaten beloven de kiezers een groot pakket aan nieuwe maatregelen en niet zelden staan de twee daarbij lijnrecht tegenover elkaar. Zo is Clinton er voorstander van het wettelijk minimum loon te verhogen naar 12 dollar per uur maar durft Sanders dat bedrag zelfs op 15 dollar te zetten. Ook wil hij Obama’s pakket aan maatregelen wat betreft immigratie verder uitbreiden, terwijl Clinton juist wil handhaven, dan wel korten op de genomen acties.

Een mooie opsteker voor Obama, die Sanders aan zijn zijde ziet maar tegelijkertijd zijn paradepaartje, ObamaCare, door deze zelfde man weer ziet aangevallen. Sanders heeft aangekondigd het groots opgezette zorgprogramma waar Obama in zijn tweede ambtstermijn flink mee leurde te zullen vervangen door ‘single-payer healthcare’ en de medici in overleg met de medicijnverstrekkers, de apothekers, de kosten van medicijnen te laten bepalen. Clinton zegt niet aan ObamaCare te willen sleutelen en de overheid een flinke vinger in de pap te willen laten houden wat betreft het vaststellen van prijzen voor medicijnen.

Een ander heikel punt in al zijn jaren als president was voor Obama de wetgeving rondom wapenbezit. Clinton zegt er alles aan te zullen doen slachtoffers van wapengeweld te helpen de makers van deze gebruikte geweren te kunnen aanklagen. Iets waar Sanders fel op tegen is. Wat drugs betreft staat Clinton er open voor de regels rondom het bezit hiervan te versoepelen maar niet geheel open te stellen. Sanders zegt zich er juist voor in te willen zetten staten het recht te geven om drugs als Marihuana legaal te maken, zonder verdere inmenging van de overheid.

Tot slot de dagelijkse dreiging van terreur. Hoe staan Hillary en Bernie tegenover ISIS, Syrië en Afghanistan? Clinton zegt: ‘Ik wil Amerika een grote rol laten spelen in de strijd tegen ISIS. Met onze hulp moeten ze te verslaan zijn, al ben ik wel tegen het inzetten van grondtroepen.’ Sanders zegt: ‘Het is enkel aan de landen in de regionen waar ISIS actief is om het probleem aan te pakken.’ Een duidelijke tegenstelling, net als het opleiden van Syrische rebellen in Amerika om uiteindelijk tegen ISIS in gevecht te gaan. Clinton is voor, Sanders is tegen. Ook haalt hij het liefst nog liever gisteren dan vandaag alle in Afghanistan gestationeerde Amerikaanse troepen terug, terwijl Clinton ervoor open staat een aantal troepen te behouden als het nodig is.

In hoeverre de woorden van Clinton en Sanders ook in daden worden omgezet valt nog te bezien. De beloftes lijken in ieder geval aan te geven dat het, wat betreft de twee overgebleven democratische kandidaten, alle kanten op kan gaan na het sluiten van de stembussen in november. Clinton of Sanders, Amerika zal er in beide gevallen op heel veel verschillende punten anders uit gaan zien.

Frank Waals is journalist en programmamaker.

www.twitter.com/frankwaals

Zijn boeken bestel je hier.

Lees van Frank ook:

15-02-2016 | Frank Waals: De jacht op Super Tuesday
13-01-2016 | Frank Waals: De 'geheime' wapens van twee zeventigers
07-12-2015 | Frank Waals: De hele wereld mag het weten
06-11-2015 | Frank Waals: Project Answer
26-03-2015 | Frank Waals: Half doorbakken donderspeech

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Facebook

Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie