[Column] Bob Goulooze: Blank Goed, Zwart Fout
20-02-2018 11:00:00 | Hits: 2644 | columnist: Bob Goulooze | Tags:

Ik ben geen witte man. Mijn huidskleur laat zich het best omschrijven als blank. Blank betekent niet gekleurd. Naast een zwarte man lijk ik wit. Maar zelfs op een zwart-witfoto ben ik niet wit. Soms ben ik rood, daarna meestal bruin. Ook wel eens groen en geel of lijkbleek. Zelden asgrauw of blauw. Maar nooit wit. De blanke mens is eigenlijk een toverbal. Afhankelijk van de omstandigheden kleurt ie mee.

Ook de Spanjool is blank. En de Italiaan. Vaak is hun blanke huid donkerder dan van de lichte kleurling, om maar eens een ouderwets woord te gebruiken. Ik weet ook niet hoe ik de niet-blanke momenteel zou moeten noemen. Allerlei woorden duiken op om maar zo politiek correct mogelijk te zijn. Ik ken aardig wat niet-blanken, maar nooit was huidskleur gespreksonderwerp. Die hokjesstopperij zit in onze hersenen. We proberen allemaal de chaotische wereld om ons heen te ordenen. Vaak op basis van verschillen. Discrimineren zit in ons en maakt het leven betekenisvol.

Blank superieur?

NOS Journaal-baas Marcel Gelauff verdedigt zijn besluit om blanken witten te noemen door te wijzen op de perceptie, - niet het feit -, dat blank superieur zou zijn ten opzichte van zwart. Gelauff wil dat vermeende superioriteitsgevoel neutraliseren, door een goed woord te vervangen door een fout.

Waarom zou je iemand aanduiden met een kleur die hij niet heeft?

“Blank klinkt te positief in relatie tot zwart”, kakelt Gelauff. Hij noemt daarom blanken wit. Raar, want waarom zou je iemand aanduiden met een kleur die hij niet heeft? Gekleurden krijgen vaak het stempel zwarten. Net zoals wit dekt zwart die veelkleurige lading niet. Maar denkt Gelauff: zwart is niet goed, dus ik introduceer aan de andere kant van het spectrum een term die ook fout is. Two wrongs don’t make a right!

In plaats van een beter woord voor de gekleurde Nederlander te bedenken, kiest hij een fout woord voor het correcte blank. Zijn politiekecorrectheidscommissie had er anderhalf jaar op gestudeerd.

Positief wit

Het woord wit heeft in veel Westelijke culturen automatisch een positieve connotatie. In onze cultuur is wit goed en zwart slecht. Zwart geld is slecht en moet vervangen worden door wit. Vandaar witwassen. De witte bruidsjurk en wittebroodsweken. Boeven dragen zwart terwijl de held in het wit is gekleed. De goede blonde actrice tegenover de slechte donkere. Gelauffs argument dat er meer onwenselijke connotaties kleven aan blank is pertinent onjuist. Wit is juist veel positiever dan blank, in relatie tot zwart. De afstand tussen het superpositieve wit en zwart is dus veel groter, dan die tussen blank en zwart. Met wit groeit het gepercipieerde superioriteitsgevoel, dat Gelauff nu juist tegen wilde gaan.

Gelauff had beter een ander woord voor zwart kunnen bedenken

Taal is fluïde en verandert door de tijd. Dat is prima, maar als we een nieuw woord introduceren moet het wel een goed en beter woord zijn. Gelauff voegt nu alle kleuren (wit) toe aan de blanke, terwijl die juist kleurloos is. Het woord wit is verkeerd gekozen en zijn justificatie gaat helemaal mank. Gelauff c.s. spannen in hun über-oikofobie het paard achter de wagen en bewijzen niemand een dienst. Gelauff had beter een ander woord voor zwart kunnen bedenken, want laten we eerlijk zijn: er zijn in Nederland bijna geen echte zwarten. Maar we noemen bijna elke niet-blanke zwart en dat is net zo verkeerd als blanken wit noemen.

Ivory George

Stevie Wonder en Paul McCartney zingen een lied waarin zij de piano als metafoor gebruiken voor het harmonieus samenleven van blanken en gekleurden. Die song heet natuurlijk niet Black and white, maar Ebony and ivory. Die laatste termen liggen gevoelsmatig dichter bij elkaar en dat is goed voor de harmonie. Ik moest overigens wel lachen toen ik een verbaasde Stevie, die niet in kleuren denkt, maar in geluiden, hoorde vragen: “Is George Michael echt een blanke?” In Stevie's classificatiesysteem kunnen blanken blijkbaar niet soulful zingen.

Sinds kort is het feitelijk correcte blank uit de gratie bij het hypercorrecte de Volkskrant en het Roomscher-dan-de-Paus-Journaal. Daar debiteert men liever feitelijke onjuistheden, dan goed na te denken over correct taalgebruik.

Mij maakt het niet uit hoe niet-blanken genoemd willen worden. Altijd bereid om ze te noemen zoals zij het zelf willen, maar dat geldt m.m. ook voor blanken. Die willen niet wit zijn. Dat is een racistische belediging!

---

Bob Goulooze is een onafhankelijk communicatieconsultant voor creatieve oplossingen. 

@Goulooze

 

Lees ook:

22-01-2018 | [Column] Bob Goulooze: Monkey business
21-12-2017 | [Column] Bob Goulooze: AD, stop ermee
21-11-2017 | [Column] Bob Goulooze: Radar Love
19-10-2017 | [Column] Bob Goulooze: Got a minute voor mij?
21-09-2017 | [Column] Bob Goulooze: Trollen en dwarsliggers
21-08-2017 | [Column] Bob Goulooze: Overheids oxymoron
20-07-2017 | [Column] Bob Goulooze: Weg met John de Mol
21-06-2017 | [Column] Bob Goulooze: Zeven vette en zeven magere jaren
19-05-2017 | [Column] Bob Goulooze: Het F-woord
25-04-2017 | [Column] Bob Goulooze: Geils best  
20-03-2017 | [Column] Bob Goulooze: Lachende Leugens
21-02-2017 | [Column] Bob Goulooze: De brief van de premier

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Facebook

Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie