[Column] Erwin Fisser: Als je elders koopt, ben je gewoon niet loyaal
11-05-2020 09:48:00 | Hits: 1424 | columnist: Erwin Fisser | Tags:

Winkelier zijn is een prachtig vak. Alleen jammer dat klanten van die klootzakken zijn. Doe je zelf alles goed, gaan ze vervolgens tóch ergens anders kopen. En dat zullen we ze eens vertellen ook.

Op dezelfde dag zag ik twee uitingen, bedoeld om de inwoners van een gemeente (een middelgrote en een kleinere stad op 30 kilometer van elkaar) te stimuleren hun aankopen binnen de gemeentegrenzen te doen.

Op allebei de uitingen valt wel het een en ander aan te merken natuurlijk. Extreem talig, geen motivering, geen duidelijke call to action, geen stopping power… (vergeef mij het imponeer-Engels, ik hoor graag Nederlandse alternatieven). Maar daar wil ik het niet over hebben. Het gaat mij om de mentaliteit die beide posters uitstralen. Eén van de twee wekt bij mij enorme irritatie op, de ander sympathie. Beide bedoeld om de lokale winkelier een steuntje in de rug te geven. Maar om dat te bereiken kun je inderdaad minimaal twee verschillende strategieën kiezen: de frontale aanval of het gemeenschapsgevoel. 

Loyaliteit

De frontale aanval is hier uitgewerkt in de tekstueel tenenkrommende drek: Wees loyaal. Koop lokaal. Het is zogezegd mijn schuld als ik mijn aanschaf niet in mijn gemeente doe. De gemeente en de ondernemersclub stellen zurig vast dat wanneer ik elders koop, ik niet loyaal ben. Wanneer ik als, ik noem maar wat, zorgmedewerker met een kapotte wasmachine er niet voor kies om na mijn 24 uurs-dienst ook nog eens naar de withandel in de stad ga, maar meteen naar Coolblue… dan ben ik niet loyaal. Ook als ik als kwetsbare burger een kaasschaaf, boxershort of pak cruesli online bestel omdat ik simpelweg niet de stad in durf (of kan), ben ik niet loyaal. En dan gaan we er voor het gemak van uit dat enige vorm van loyaliteit verdiend is, waar ik echt wel mijn twijfels bij heb.

Samen

Het gemeenschapsgevoel vertaalde zich als #samenzijnwij…. En da’s een stuk sympathieker. Dat voelt als een uitnodiging en niet als een verpakt verwijt. Er wordt opgeroepen, niet opgedragen, de ondernemers uit mijn beurt te steunen. We zijn het immers samen: ondernemers en inwoners vormen samen de gemeente. Er is een gemeenschappelijk belang. Check, wil ik wel aan meedoen. En niet alleen profileer ik me als gemeente sympathieker, het is ook een veel effectievere strategie op de korte termijn. Het motiveert meer om iemand te wijzen op zijn eigen belang, dan om met een beschuldigende vinger te wijzen. Over de uiteindelijke uitvoering van dit concept kunnen we het best nog eens hebben , maar met de strategie zit het in elk geval goed.

Het is aannemelijk dat meerdere gemeentes, al dan niet samen met hun lokale ondernemers, met dergelijke lokale campagnes gaan komen. Ik hoop van harte dat ze beseffen dat een klant iemand is die je uitnodigt, niet iemand die je beveelt.

---

Erwin Fisser is zelfstandig verhalenmaker en campagneleider.


Lees ook:

31-03-2020 | [Column] Erwin Fisser: Mijn mening doet er niet toe
11-02-2020 | [Column] Erwin Fisser: De Belastingdienst
06-01-2020 | [Column] Erwin Fisser: Aquamini’s en de plasticsoep
29-11-2019 | [Column] Erwin Fisser: Buurman & Buurman innovatiemanagement
01-10-2019 | [Column] Erwin Fisser: Greta Thunberg, sletten, boze boeren, de overheid en ons falende brein

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Facebook

Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie