[Column] Femke Leemeijer: Mediamerken verwateren door Blendle
30-11-2015 10:19:00 | Hits: 3986 | columnist: Femke Leemeijer | Tags:

Er is iets wat mij ergert. Het is een lastige ergernis, want ik heb sympathie voor het merk dat de ergernis veroorzaakt. Dat merk is namelijk de NRC.

Ik volg de NRC op diverse social media. Ze verschijnen regelmatig met interessante berichten in mijn timeline. Mooi beeld en wervende teksten, met als gevolg dat ik vaak de neiging voel om de tekst waar in de post naar wordt verwezen te gaan lezen.

Maar nu komt het.

Ik klik op het bericht, maar krijg de tekst niet te lezen.  En dat vind ik gek. Ik mag de tekst namelijk alleen lezen als ik een abonnement neem. Klik ik de aanbieding voor het abonnement weg (ik wil geen abonnement, ik kom al tijd te kort) dan kom ik op de algemene NRC-site terecht. En dan is het artikel dat ik wilde lezen nergens meer te bekennen (ja, misschien ergens op een onderliggende pagina maar dat opzoeken is dan net weer te veel gedoe).

Het gevoel dat blijft hangen is dat het merk NRC mij kriegel maakt. Ze verleiden me, ik wil iets van ze, en als ik de moeite doe om achter ze aan te gaan, willen ze me toch niet – of alleen als ze me helemaal krijgen. Maar ze krijgen me niet helemaal, want ik wil de NRC ook niet helemaal, ik wil alleen dat artikel.

En daar wil ik best voor betalen.

Gelukkig is daar een prima oplossing voor, zult u nu zeggen. Blendle!

Ja, dat klopt, maar wat ik niet begrijp is het volgende: Waarom biedt de NRC zijn artikelen niet ook los via social media (en op hun website) aan? Voor dezelfde prijs als ze in Blendle vragen? Dat heeft toch alleen maar voordelen?

Eén: Ik word als consument op mijn wenken bediend op het moment dat ik daar behoefte aan heb (wanneer ik door mijn timeline scroll). Twee: de content wordt nog steeds niet gratis weggegeven en drie (misschien wel het allerbelangrijkste): mijn aandacht gaat rechtstreeks naar het merk NRC en niet naar het merk Blendle, dat in mijn ogen nu (overigens heel goed) bezig is een belangrijker merk te worden dan de mediamerken van wie ze content aanbieden. Bovendien ben ik ook weer blij als ik een post van de NRC in mijn timeline zie. De ergernis is weg.

Ik hoor men steeds vaker zeggen “dat heb ik op Blendle gelezen” en niet – bijvoorbeeld – “dat stond in Vrij Nederland”. Met andere woorden: het merk Blendle knabbelt aan de merken van wie ze content verspreiden, en ik spreek uitgevers die daar nog blij mee zijn ook. Waarom zijn ze niet zuiniger op hun merken? Die vormen immers hun belangrijkste kapitaal?

Ik snap overigens heel goed dat je als mediamerk een initiatief als Blendle omarmt, want de wereld van verdienmodellen is al ingewikkeld genoeg. Maar mag ik een advies meegeven? Uitgevers bewaak je sterke merk, stippel een goed doordachte merkstrategie uit en zorg ervoor dat je mij als welwillende lezer niet meer zo ergert. Dan blijf ik bij jullie terugkomen. Rechtstreeks. Als betalende klant.

Femke Leemeijer is zelfstandig marketing consultant

www.twitter.com/FemkeLeemeijer

www.kantoorfiftyfour.nl

 

Lees van Femke ook:

27-05-2015 | Femke Leemeijer: Haat en nijd in de uitgeefbranche
10-04-2015 | Femke Leemeijer: Beetje tempo graag
27-02-2015 | Femke Leemeijer: Technologie of mensenwerk?
14-01-2015 | Femke Leemeijer: Pleidooi voor mooie tijdschriften
02-12-2014 | Femke Leemeijer: Lezen is (niet) kopen
16-10-2014 | Femke Leemeijer: De uitgever als ondernemer: lekker investeren met geld van de baas
03-09-2014 | Femke Leemeijer: Ik weet niets maar heb wel een idee

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Facebook

Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie