[Column] Joost van Liemt: Lenen te duur? Huur!
17-09-2015 10:58:00 | Hits: 4736 | columnist: Joost van Liemt | Tags:

Peerby, de site waar je allerlei spullen kon lenen van mensen uit je directe omgeving, gaat een stap zetten die je eigenlijk wel aan kon zien komen: in plaats van lenen, gaat het model over op huren. Peerby, ondersteund door externe financiers, verdient met het lenen geen stuiver. En dat is voor geen enkel bedrijf een goede basis, weet iedere ondernemer. Het concept van Peerby met meer dan 100.000 gebruikers per maand (eind 2014), is ontstellend simpel: waarom spullen kopen, als je buurman het in de schuur heeft liggen? Maar de financiële realiteit heeft de hype ingehaald en voor Peerby blijkt lenen een te kostbaar model te zijn. Dus dat wordt huren voortaan. 

De deeleconomie lijkt op z’n retour, aldus RTLZ vandaag. In de Verenigde Staten is er een behoorlijke terugloop in apps, diensten en sites die ‘delen’ als kern hebben, en terecht wordt gesteld dat Uber en Airbnb op de hype van de deeleconomie meeliften. Maar omdat deze bedrijven gewoon geld vragen voor hun tussenkomst, kun je dat niet serieus als een ‘deelconcept’ zien. Slim gebruik maken van bestaande infrastructuren of middelen, dat wel. 

Dat delen niet meer in is, komt sneller dan gedacht. Nog niet zo lang geleden kon je geen visie lezen zonder dat je het woord deeleconomie tegenkwam. Mensen hadden geen bezit meer nodig, het delen zorgde voor welvaart. Een mooie gedachte, maar de mens is niet gemaakt om te delen. Mensen, mannen en vrouwen, willen iets voor zichzelf. Dat geldt in relaties, dat geldt met auto’s, dat geldt met kleding. Ja het zijn statussymbolen, maar statussymbolen en het vinden van je eigen plek in de pikorde is onderdeel van het dagelijks leven. 

De digitalisering heeft veel hypes voortgebracht. En iedere keer lijken die hypes de nieuwe weg naar geluk, of een beter bestaan, slimmer omgaan met energie, de juiste informatie of wat de belofte ook is, te plaveien. En iedere keer gaat het na een paar jaar mis. Jammer natuurlijk, maar bijvoorbeeld Booking.com of Tripadvisor zijn zo uitgebreid geworden dat er al weer mensen (jonge mensen, bedoel ik dan) langzaam terug gaan naar het ouderwetse reisbureau omdat ze er niet meer wijs uit kunnen worden. Teveel bomen, het bos is uit het zicht verdwenen. Er zijn allerlei apps die het leven vergemakkelijken, maar de gedachte dat een app gedrag kan veranderen, is een stap te ver. De mensheid laat zich in de kern niet gemakkelijk veranderen. In ieder geval niet in een paar jaar tijd – je moet eerder in tientallen dan enkele jaren denken. 

De teloorgang van de deeleconomie komt, denk ik, ook voort uit teleurstelling. Die teleurstelling zie je aan de kant van bedrijven, maar ook aan de kant van de particulier. Bedrijven hebben vaak veel geïnvesteerd in nieuwe technologie, nieuwe marketingmiddelen of nieuwe kanalen als sites of apps. Vaak blijkt dat de resultaatbelofte die investering niet kan waarmaken. Op het niveau van online advertising trok Bob Hoffman in Adformatie hier onlangs nog een behoorlijk blik over open. Op het niveau van apps blijken er niet genoeg gebruikers te zijn, of willen gebruikers niet betalen voor de app. Op het niveau van content zie je met grote regelmaat dat het onderhouden van een platform echt veel meer moeite kost dan gedacht. Waarmee het platform al snel ten dode is opgeschreven. 

Particulieren, mensen dus, zijn teleurgesteld omdat de aardige app die ze al vrij snel hadden gedownload, toch ineens met in-app advertising kwam. Of met beperkte functionaliteit. Zakelijk gezien logisch, maar dat was alleen vooraf niet verteld. De add blockers worden enthousiast gebruikt, omdat forced exposure nu eenmaal irritant is.  

Maar de grootste teleurstelling is dat de bedrijven die zo aardig leken en bij de introductie riepen dat ze er voor de mensen waren, uiteindelijk toch gewoon bedrijven bleken te zijn. En niet eens aardige bedrijven. Bedrijven die van een leuke app doorgroeiden naar internationale zakelijke machten, bedrijven die proberen zoveel mogelijk geld uit mensen te persen. Inderdaad, dan gaat het over Google, over Tripadvisor, Uber. Grappig te zien dat juist deze bedrijven begonnen vanuit een aversie tegen bestaande structuren nu zelf een bepalend onderdeel van die structuur zijn geworden.

Joost van Liemt is creatief strateeg
www.twitter.com/joostvanliemt

 

Lees van Joost ook:

26-08-2015 | Joost van Liemt: Teveel Ikea inspiratie
22-07-2015 | Joost van Liemt: Zomer, snelwegen en openingstijden
25-06-2015 | Joost van Liemt: Pedigree = zwak tandvlees
19-05-2015 | Joost van Liemt: We moeten geen fans maken, we moeten fan zíjn
23-04-2015 | Joost van Liemt: PSV kampioen? Dat gaat geld kosten
25-03-2015 | Joost van Liemt: Google’s eigen soap
25-02-2015 | Joost van Liemt: Kiezen en gekozen worden
27-01-2015 | Joost van Liemt: Even opschonen
11-12-2014 | Joost van Liemt: Afhalen en betalen in de winkel
06-11-2014 | Joost van Liemt: Arrogante contentmakers
11-10-2014 | Joost van Liemt: Hoe bijzondere merken onbedoeld gewoon werden

Ook columnist worden bij het Nederlands MediaNetwerk? Dat kan! Lees hier meer...
 

 Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

 Word lid van de Nederlands MediaNieuws Groep op LinkedIn

 Vacatures in media- en marketingcommunicatie