[Column] Julie van Mol: Van droom naar daad. Hoe en wat dan?
22-06-2017 13:03:00 | Hits: 9804 | columnist: Julie van Mol | Tags:

Dus jij wilt ook schrijver worden! Sluit maar achteraan in de rij, velen staan voor je, maar geen 1.000.000 Nederlanders, zoals ooit werd beweerd. Eind 2007 plaatste ik mezelf daartussen, ik wilde een fictieve roman met (geschiedenis)feiten schrijven. "Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren." Ik vind dit een van de mooiste zinnen uit de Nederlandse literatuur, van schrijver Willem Elsschot, en in mijn geval was dat laatste, toen de Nederlandse crisis om het hoekje begon te loeren, zeker aan de orde. Bij mij als alleenstaande freelancer in (online) marketing en communicatie moest de schoorsteen blijven roken. Opdrachten werden schaars, tarieven begonnen onder druk te staan. Met het najagen van dergelijke dromen volg je je hart maar kun je je in zo’n periode in de financiële misère storten. Mijn focus op het schrijven verzwakte.

De schop

Marketeers en communicado’s zijn meestal deadlinejunkies. Een harde datum is nodig om op te leveren. Op het werk zijn we daar goed in. Privé iets minder, dit gold voor mij en mijn manuscript. Halverwege 2015 waren nog circa veertig A4’tjes te vullen, stukken en zinnen te schrappen of  herschrijven. Mijn ontstane faalangst, bijvangst van een nieuwe leercurve, moest ik zien te bedwingen. Een koffietje met Jan Dijkgraaf, met wie ik sporadisch contact had op social media, bracht een deadline. Hij las het script als dat binnen vier weken af was. Zijn schop werkte!

Feedback 

Fictief schrijven maakt kwetsbaar. Je geschreven verhaal hoeft niet over jou te gaan, het wordt wel een deel van je. Kritiek kan dan ook aanvoelen als een aanslag. Mijn handen waren klam toen ik de e-mail van Jan Dijkgraaf opende met daarin zijn terugkoppeling. Ik kon schrijven, schreef hij. Mijn zwakste punt was te veel would be-mooischrijverij, daaraan moest ik sleutelen. Hij adviseerde drie of vier proeflezers te zoeken voor een 360-gradenbeeld. Ik koos voor eenentwintig personen. Daardoor testte ik mijn product bij de beoogde doelgroep – de freelancer (online) marketing en communicatie in mij ging breed voor de schrijver staan die ik wilde zijn. Hun meningen vreesde ik eveneens, weliswaar in mindere mate. Mijn beproeving had ik immers achter de rug: Jan Dijkgraaf is met zijn kunde (columnist en schrijver van minstens 35 non-fictie boeken) geen kleintje. Opmerkingen negeerde ik of ik voerde ze door, in de weekenden. Want op dat moment had ik een opdrachtgever in het oosten van het land, die een nieuw product introduceerde richting een nieuwe doelgroep. Lange werkdagen, veel gereis. Negen maanden sliep ik twee dagen per week in een hotel.

Zoektocht naar een uitgeverij

Verblind door het werken aan mijn manuscript had ik nog niet onderzocht welke stappen er zijn bij het uitgeven van een roman. Bekend worden met de uitgeverswereld, omgaan met de wet DBA en het aantal opdrachten dat nog steeds niet op het niveau van voor de crisis was, waren in de zomer van 2016 hobbels. Ik deed navraag in mijn netwerk om wijzer over die wereld te worden, struinde op het internet. Publiceren via eigen beheer was niet mijn wens, evenmin via een literair agent. Van de uiteenlopende eisen van uitgeverijen viel ik stil. De een wilde louter de eerste twee hoofdstukken, de ander het volledige script. Lettertypes en -groottes en regelafstanden varieerden. En natuurlijk een begeleidende brief. Maar ook een synopsis, van een half A4’tje tot maximaal vijf, inclusief plot en omschrijving van personages. Aanlevering: per post, dubbel- of enkelzijdig geprint of per mail. De beoordelingstermijn lag tussen de twee tot twintig weken. Over de beoordeling werd niet gecorrespondeerd en met iets als "past niet binnen ons fonds", moest ik het mee doen.

Dat moet anders kunnen, dacht ik. Uitgeverijen zijn vast actief op social media. Op Twitter en Instagram strooide ik vervolgens met reacties van proeflezers, zoals Jan Dijkgraaf, Dilan Yesilgoz, Egbert Jan van Bel en non-fictieuitgever Michiel Houdijk. Tien dagen later nam uitgever Maurice van Dijk van Uitgeverij Palmslag contact met mij op, door Google Alerts had hij me gevonden. Na een uitgebreid praatje vroeg hij of ik mijn script wilde mailen. De stip aan de horizon kwam ineens een stukje dichterbij, maar hoe? Dat vertel ik in mijn volgende columns.

---

Julie van Mol is freelancer in (online) marketing en communicatie.

www.julievanmol.nl
@julievanmol

 

Lees ook:

06-06-2017 | Binnen vier weken tweede druk debuutroman Julie van Mol

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Facebook

Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie