[Column] Paola Cassone: Dat Eftelinggevoel
26-08-2019 14:21:00 | Hits: 2742 | columnist: Paola Cassone | Tags:

Het is zomer, dus volop komkommertijd. Tijd voor luie gesprekken in de schaduw van een parasol, met een biertje of een wijntje in de hand. In een van deze gesprekken kwam de vraag op: wat is echt kenmerkend én onderscheidend binnen de Nederlandse cultuur vergeleken met andere Europese landen? De discussie, zoals alle zomergesprekken, was lang en gepassioneerd. Met behulp van onze bierviltjes hadden we tegen het eind van de avond een top tien geschetst, waarin de Efteling tussen de Keukenhof en bitterballen in stond.

Ik moest heel lang nadenken over mijn eerste ervaring bij de Efteling en ik moet toegeven dat ik dat toen iets echt uniek en zeker kenmerkend van de Nederlandse cultuur vond. Het is een unieke mix van nostalgie, kinderlijk vermaak en onschuldig genot van alle zintuigen. Bij de Efteling mag bijna alles: gretig van de ene attractie naar de andere lopen, ontzettend ongezonde voeding en drank nuttigen, je laten gaan met kinderachtig gedrag in de achtbanen en ten slotte een heleboel heerlijk overbodig speelgoed en snoep kopen voordat je weer in de auto stapt en terug naar de alledaagse realiteit rijdt.

De laatste keer dat ik spontaan een soort Eftelinggevoel kreeg, was toen ik door vrienden met de beste bedoelingen voor een gloednieuw en volgens hen spectaculair saunacomplex werd uitgenodigd. Sauna staat waarschijnlijk niet in de top tien van de meest onderscheidende kenmerken van de Nederlandse cultuur, omdat minder dan 30 procent van de Nederlanders überhaupt naar een sauna gaat. Maar in mijn beleving heeft de Nederlandse saunacultuur een aantal bijzondere eigenschappen, waar ik inmiddels aan gewend ben en die ik goed kan waarderen. Ik verheugde me kostelijk op het uitje.

Toch was mijn voorpret onterecht. Mijn verwachtingen verbrijzelden vanaf het moment dat we het parkeergebied binnenreden. De grootte daarvan was vergelijkbaar met de parkeerplaats van een Pathébioscoop: een oceaan van beton. Een subtiel, alom vertegenwoordigd oriëntaals muziekje speelde voortdurend. Het saunagebouw zelf was aangekleed als een soort Fata Morgana. Helemaal verward liep ik naar binnen en het Eftelinggevoel was compleet: ik verwachte elk moment dansende poppen die uit waterlelies komen of een vliegende fakir die tussen de minaretten zou verschijnen. Alle medewerkers droegen een Indiaas of mogelijk oud-Perzisch kostuum, het decor was een mix van Aladdin (de film) en de Taj Mahal en toen ik mijn badjas aantrok en mijn vrienden op het gigantische, drukke en rumoerige binnenplein ging ontmoeten was mijn gevoel van vervreemding compleet. Een digitaal scherm toonde het real-time activiteitenprogramma; er was elke tien minuten een evenement. Grote rijen vormden zich voortdurend voor de theatersauna en de opgietceremonie. Een continue stroom van mensen liep de saunalokalen in en uit, waardoor elke minuut de deuren open en dicht gingen en het geruis van de buitenwereld binnenbracht. Gedurende de hele dag ervoer ik een mix van licht ongemak en subtiele onrust, die zijn piek bereikte in het gigantische en lawaaierige restaurant. Van ontspanning was geen sprake. Integendeel, aan het eind van de dag was ik behoorlijk overprikkeld. Kortom, ik zal daar niet snel nog een keer heengaan.

Kijk, ik geloof best in experiencemarketing. Het is tenslotte de enige manier waarmee bedrijven de verwende consumenten van deze eeuw kunnen verleiden om hun producten te kopen. Ik beschouw de Efteling als een voorloper van experiencemarketing en ik heb respect voor alle bedrijven die deze route in willen.

Kennelijk heeft de vertaling van het Eftelingconcept naar de saunacultuur voldoende fans, anders zou het businessmodel niet overleven. En omdat dit complex niet het enige is in Nederland, zou ik moeten concluderen dat de vraag naar soortgelijke belevenissen aan het groeien is.

Toch vind ik dat er grenzen zijn aan de hoeveelheid prikkels die we kunnen doorstaan. Het verschil tussen de Efteling en dit saunacomplex is juist in de balans van prikkels. Bij de Efteling is er voldoende afwisseling tussen spannende en rustige activiteiten, tussen droom en realiteit en vooral een goed doorgedachte strategie die de behoefte van de klanten als vertrekpunt neemt, waardoor de ervaring vrijwel altijd memorabel en positief blijft.

Bij de vertaling naar de saunacultuur zijn er in mijn bescheiden mening nog wat verbeterpunten, die juist de behoefte van saunaklanten herkennen en aan tegemoetkomen. Een minder druk programma van activiteiten en evenementen bijvoorbeeld. Meer respect voor de behoefte aan ontspanning door bijvoorbeeld het creëren en signaleren van rustzones waar überhaupt geen evenementen plaatsvinden. Een betere decentralisatie van pleinen en eetgelegenheden om de indruk weg te nemen dat we ons in de hal van een druk treinstation bevinden. En muziek is ook niet altijd en overal nodig: daar hoorde ik op die dag het meest negatieve commentaar over. Kortom, een betere balans tussen spektakel en rust: less is more. Ook in experiencemarketing.

 

---

Paola Cassone is Performance Strategy Director bij Initiative.


www.initiative.nl
@InitiativeNL

Laatste 10:

08-07-2019 | [Column] Paola Cassone: Empty nesters
29-05-2019 | [Column] Paola Cassone: Jeugdcultuur
02-05-2019 | [Column] Paola Cassone: Wat eten we vandaag?
29-03-2019 | [Column] Paola Cassone: Serieuze spelletjes
28-02-2019 | [Column] Paola Cassone: Instavriendje te huur 
29-01-2019 | [Column] Paola Cassone: Het zit niet op mijn Netflix
24-12-2018 | [Column] Paola Cassone: Wat willen we van de kerstman?
27-11-2018 | [Column] Paola Cassone: Phoneliness en permanxiety
01-10-2018 | [Column] Paola Cassone: Op z'n Japans
31-08-2019 | [Column] Paola Cassone: Merken waarvan we houden
 

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Facebook

Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie