Rob Stravers: Koffierobot of Killerrobot
15-10-2014 09:03:00 | Hits: 5701 | columnist: Rob Stravers | Tags:

Het is fascinerend om te zien op welke manier het thema robotisering in de media verscheen, na de toespraak van Minister Asscher tijdens het SZW-congres van 29 september jongstleden. De NOS kopte “Asscher: Robots pikken onze banen in”. De vraag op wie dit precies betrekking heeft werd beantwoord door NRCQ;  de groep middelbaar opgeleiden en de groep 35-55. Ofwel, iedereen met kinderen en/of een hypotheek.

Het is niet vreemd dat deze berichten zorgen opwekken. Er is dan ook met name verdedigend gereageerd. Met artikelen over oude doemverhalen die nooit werkelijkheid geworden zijn, wel of niet refererend aan de film Terminator en Skynet. Of juist over de kansen die robotisering biedt. Voor ons rest de vraag, op welke manier heeft robotisering betrekking op de mediasector? En dan doel ik niet op de ontwikkelingen op het gebied van automated trading en programmatic buying, maar echt op robots.

Een interessante suggestie komt van de makers van Star Trek, die hun moderne Pinoccio de toepasselijke naam Data gaven. Een robot, ofwel Android, die tracht menselijke emoties te begrijpen. Zijn naam refereert aan zijn capaciteit om in korte tijd veel gegevens te verwerken. Data draait op data. Net als de hedendaagse mediasector. Door de aanhoudende digitalisering genereren we data met ons mediagebruik. Technologie die deze data kan interpreteren en vertalen naar het waarneembare is waardevol. Daarom investeren media- en technologiebedrijven in robots die data kunnen genereren, interpreteren en gebruiken. Dit maakt van een robot een informatiedrager; een medium an sich.

Door deze eigenschappen kunnen robots een bijzondere rol in het medialandschap innemen. Als zelfstandig functionerende data processoren die informatie opslaan en overdragen. Het nadenken over toepassingen dwingt ons om verder te gaan dan display adverteren. Geautomatiseerd of niet. Hoe kan een robot je dienstverlening ‘verlengen’? Of je organisatie meer rendabel maken? Een andere belangrijke vraag is welke bedrijven de potentie van robots zien en hun toepassingen claimen.

Bijvoorbeeld de koffierobot. Of er daadwerkelijk al een koffierobot bestaat weet ik niet, maar als we Leah aan het werk zien is een ijzeren juffrouw Jannie alles behalve Science Fiction. De koffierobot, laten we hem Mr. Bean noemen, is ideaal voor thuis, op kantoor, of in het ziekenhuis. Na enkele weken kent Mr. Bean de specifieke koffiebehoefte van zijn afnemers en past zijn service hierop aan. Het behoeft geen uitleg hoe waardevol deze informatie voor een koffieproducent kan zijn. En waarom stoppen bij koffie? Thee en fruit kan ook. Je hoeft alleen maar je abonnement te upgraden.

Ander voorbeeld, de garagerobot. Een slimme hulp in de schuur. Die ervoor zorgt dat je auto constant in optimale staat verkeerd. Buiten de service die de APK-bot biedt, genereert de machine informatie die interessant is voor Carglass, bandenmerken, autoservicebedrijven, enzovoort. De garagerobot kan ook helpen tijdens het sleutelen, door ‘how to-video’s’ te tonen en je favoriete muziek te spelen. Het is even wennen, maar een robot is een medium met potentie.

Beangstigend is echter dat er niet alleen maar onschuldige toepassingen worden onderzocht. Op 14 mei dit jaar publiceerde De Groene Amsterdammer het artikel ‘Killer Robots’. De inhoud van het stuk is nog beangstigender dan de titel. “We naderen een belangrijke grens als machines kunnen beslissen of ze mensen zullen doden’. Experts dringen aan op het stopzetten van deze ontwikkeling”. Het artikel schrijft over robots die worden ontwikkeld door Boston Dynamics, WildCat bijvoorbeeld. Of Atlas. En voegt daar de verwachting aan toe dat hoogtechnologische landen binnen afzienbare tijd dodelijke robotsystemen kunnen inzetten op het slagveld. Kleine ethische kanttekening is dat robots moraliteit en mortaliteit missen. En hoe weet een robot wie de vijand is? Boston Dynamics is in december 2013 overgenomen door Google.

Data krijgt pas in het jaar 2372 zijn emotiechip. Dat geeft ons nog 358 jaar emotiemonopolie. In deze periode moeten we ons richten op het moderniseren van onderwijs en constante bijscholing. Maar wat moeten we dan leren om de robotisering het hoofd te bieden? “In de digitale economie komt het steeds meer aan op conceptueel denken, brede patroonherkenning en complexe communicatie.” Dit komt wél letterlijk uit Asscher zijn toespraak.

Voor de hedendaagse media industrie is dit dagelijkse kost. Het interpreteren van data, verbanden leggen en onderscheidende, betekenisvolle ideeën bedenken is ons werk. Bovendien zitten we met onze neus bovenop de technologische vooruitgang. Laten we gezien deze positie de robotisering een beetje in de gaten houden. En waar mogelijk met creativiteit de robotisering in goede banen leiden. Want ik heb liever een koffiebot dan een killerbot aan m’n bureau. 

 

Rob Stravers is mediaplanner bij Mindshare

www.mindshare.nl

 

 

 Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

 Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

 Vacatures in media en marketingcommunicatie