Jon Visbeen: Schoolgym hoort gewoon bij de opvoeding
26-09-2014 07:54:00 | Hits: 3621 | columnist: Jon Visbeen | Tags:

Peter Mikmak en Henkie Gomes waren nu niet bepaald de prototypes van kinderen, die reikhalzend uitkeken naar de uurtjes gym op de lagere school. Daarvoor was hun affiniteit met beweging en alles wat daarmee samenhing nu eenmaal te gering. Maar zij wisten dat de gymlessen erbij hoorden, zoals ook de Melkbrigade je verplichtte elke dag dit zuivelproduct tot je te nemen. Of zoals je leerde, dat niet Amsterdam maar Haarlem de hoofdstad van Noord-Holland was.

Peter Mikmak en Henkie Gomes werden bij de teamkeuze voor een balspel of ander gymnastiekonderdeel steevast als laatsten toegevoegd. Toch is het ook met hen goed gekomen. Niet alleen omdat ze werden verplicht deel te nemen, maar ook omdat andere jongens, die bedrevener waren in het sporten, het duo na school op sleeptouw nam. Om te laten zien, dat het leuk was om aan sport te doen en dat ze zich vooral niet moesten schamen wegens hun gebrek aan balgevoel of hun krakkemikkige bewegingspatronen.

Deze optekening stamt uit de vorige eeuw en de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat ik geen idee heb hoe het Mikmak en Gomes in hun verdere leven is vergaan. Maar de situatie is van alle tijden en herhaalt zich en blijft zich voordoen, ook in de 21ste eeuw. Alleen zijn de omstandigheden veranderd. NOC*NSF, waarbij alle sportbonden van Nederland zijn aangesloten, moet tegenwoordig vechten en knokken om lichamelijke oefening vanaf de prilste jeugd als basisvak voor algehele ontwikkeling van het kind te blijven handhaven. Overheden hebben in de loop der decennia elementaire bewegingsleer als een ondergeschoven kindje behandeld en de laatste tien jaar is de verplichting zelfs verdwenen. Te zot voor woorden, want onderzoek heeft meerdere malen uitgewezen, dat sport en beweging de ontwikkeling van een kind alleen maar ten goede komt.

Het is eigenlijk onvoorstelbaar, dat een instantie als NOC*NSF onderzoek moet doen naar wat iedereen met een greintje verstand toch wel kan bedenken. Daarom is het pleidooi van de overkoepelende sportorganisatie bij de regering om de jongste schoolgaande kinderen in elk geval drie uur per week te laten sporten, even noodzakelijk als belachelijk. De moeilijkheid schijnt te zijn, dat het kader ontbreekt en er te weinig gymlokalen zijn. De aandacht voor bewegen is verslapt hoezeer particuliere initiatieven van sportsterren als Johan Cruijff en Richard Krajicek met hun stichtingen ook tegen de stroom in roeien.

Het heeft tevens te maken met het ontbreken van een sportcultuur in ons land. Topsporters zijn sowieso al vreemde wezens in de ogen van velen, omdat zij afwijken van de geijkte patronen en alles opzij zetten om te slagen. Decennia wordt al geroepen om een eigen minister van sport; nu doet Edith Schippers het erbij en mag ze zich alleen in het buitenland sportminister van Nederland noemen. Sport wordt door Den Haag nog steeds gezien als de belangrijkste bijzaak in het leven. Maar men gaat daarbij voorbij aan problemen als obesitas bij de jeugd, maar ook overgewicht bij volwassenen. Die deels veroorzaakt worden door een chronisch gebrek aan bewegen. En die problemen nemen eerder toe dan af.

Voor Schippers en staatssecretaris Sander Dekker van Onderwijs is er een prachtige taak weggelegd om aan de oproep uit het land, de sport en de politiek, gehoor te geven. De voorzet is al gegeven, om maar in sporttermen te blijven. Het is aan hen om de bal alleen nog maar in te koppen.

 

www.jonvisbeen.nl

www.twitter.com/jonvisbeen

 

 

 Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

 Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

 Vacatures in media en marketingcommunicatie