[Column] Marvin Jacobs: Wat Nederlandse media kunnen leren van de LA Times
19-02-2018 12:21:17 | Hits: 2247 | columnist: Marvin Jacobs | Tags:

“I've written hundreds and hundreds of stories about very bad people, but there's something about this guy, that gets under my skin in a way that nobody else has.” (Rolling Stone)

Aan het woord is LA Times-journalist Christopher Goffard over John Meeham: de hoofdpersoon van Dirty John. Deze podcast werd eind 2017 gelanceerd en een van de grootste podcast-hits afgelopen jaar. Dat succes heeft alles te maken met het goed opgebouwde verhaal. Maar dat niet alleen: de strategie achter Dirty John is slim en doordacht. Daarover zo meer.

De LA Times is niet het enige conventionele medium dat ontdekt dat de podcast booming is: het is een geweldige manier om verhalen te vertellen aan een geconcentreerd en gefocust publiek. In de VS loopt The New York Times voorop met een flinke lijst aan eigen producties en in het Verenigd Koninkrijk zet The Guardian de toon. Hier hebben onder meer dagbladen als de Volkskrant, NRC en het Parool eigen podcasts, naast een groot aantal andere mediabedrijven, zoals NOS, Nu.nl en RTL.

De meeste podcast-makers praten over het onderwerp waar ze normaalgesproken over schrijven 

In Nederland wordt vrijwel altijd gekozen voor een conversationeel format: een host die praat met gasten. Begrijpelijk, want dat is productioneel het meest haalbaar. Storytellingformats (zoals S-Town of het Nederlandse Bob) vereisen investeringen die de meeste media hier blijkbaar nog niet aandurven.

Het grote nadeel daarvan is dat deze podcasts vaak geen eigen stem hebben. De meeste podcast-makers praten over het onderwerp waar ze normaalgesproken over schrijven of verslag van doen op televisie. De buitenlandcorrespondent analyseert de ontwikkelingen in zijn land en de filmrecensent praat over de laatste film. Maar het betekent meer van hetzelfde. Alleen de vorm is anders.

Het doet denken aan de early days op internet: elk bedrijf wilde een website. Maar ja… wat dan? De brochure die op de balie lag, werd vervolgens overgetikt en op het wereldwijde web gepubliceerd. Het is blijkbaar een fase waar we doorheen moeten bij de komst een nieuw medium: we vertellen dezelfde verhalen als voorheen en weten nog niet wat we precies met die vorm aan moeten. Denk maar aan de eerste televisieprogramma’s, dat was een soort radio. Alleen konden we nu ook zíén wie in de microfoon sprak.

Terug naar Dirty John. De LA Times heeft zijn journalistieke kwaliteiten gebruikt om een opmerkelijk verhaal te vinden en dat vervolgens op een spannende manier vertellen. Niet een onderwerp dat uitvoerig in de krant is behandeld of dat het nieuws domineert. Nee, de LA Times koos een origineel verhaal dat zich ook nog eens uitstekend leent om in een reeks audio-documentaires uiteen te zetten. Het project Dirty John wordt weliswaar ondersteund met reportages (online en in print), maar de podcast is leidend: het aantal lezers komt niet in de buurt van de miljoenen luisteraars. Daarmee voegt de productie iets toe aan de content die de LA Times via andere kanalen aanbiedt. Oftewel: de podcast heeft een duidelijke eigen rol en functie.

Ook al kiezen Nederlandse media vaak voor een audiovorm van de film-, cultuur- of technologierubriek, er is hoop. Neem de podcast Cheft. Deze wordt sinds december 2017 gemaakt door Hiske Verspille, de culinair recensent van het Parool, in samenwerking met Dag & Nacht Media. Zij gaat in elke aflevering langs bij een Amsterdamse chef-kok. Terwijl zij interviewt, bereidt de kok zijn signature dish. De bereiding van dat gerecht zorgt voor een slimme dramatische structuur.

Ik kan niet wachten op de Nederlandse Dirty John: een origineel verhaal gemaakt door onze eigen top-journalisten

Ook interessant is Holleeder - De Finale, gemaakt door NRC. Bij het schrijven deze bijdrage was alleen nog de proloog beschikbaar, maar daaruit blijkt de ambitie om een verhaal te vertellen dat afwijkt van de rechtbankverslaggeving in de krant.

Deze twee Nederlandse voorbeelden staan inhoudelijk nog dicht bij de artikelen die de redacties maken voor andere kanalen, maar ik zie het als een stap op weg in de evolutie van de Nederlandse podcast. Nu is het wachten op de volgende fase, waarin journalisten hun eigen nieuwsgierigheid volgen in plaats van de redactionele inhoud die al via andere kanalen wordt aangeboden. Ik kan niet wachten op de Nederlandse Dirty John: een origineel verhaal, gemaakt door onze eigen top-journalisten. Een forse investering, zeker, maar hoogstwaarschijnlijk wel eentje die je achteraf kunt verantwoorden: Dirty John betekende voor de LA Times een vervijfvoudiging van het aantal nieuwsbrief-abonnees. En laat dat nou net het belangrijkste conversiekanaal zijn voor nieuwe betaalde abonnees.

---

Marvin Jacobs is Editorial Director bij creatief online bureau Born05. Op deze plek schrijft hij over de ontwikkelingen in de wereld van podcasts. Die spelen zich nu nog vooral af in het Engelstalige deel van de wereld, maar Jacobs is ervan overtuigd dat Nederland snel volgt.

www.born05.com
@marvinjacobs

Lees ook:

19-12-2017 | [Column] Marvin Jacobs: De 9 podcasttrends voor 2018 (deel 2)
08-12-2017 | [Column] Marvin Jacobs: De 9 podcasttrends voor 2018 (deel 1)
17-10-2017 | [Column] Marvin Jacobs: Haatzaaiers laten podcasts links liggen
15-09-2017 | [Column] Marvin Jacobs: Waarom slaat een 13 jaar oud medium pas nu aan?
11-07-2017 | [Column] Marvin Jacobs: De zeven beste podcasts van dit moment
07-06-2017 | [Column] Marvin Jacobs: Branded podcasts veelvuldig bekroond
09-05-2017 | [Column] Marvin Jacobs: Leren van podcast S-Town
12-04-2017 | [Column] Marvin Jacobs: Waarom ik niet meer zonder podcasts kan

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Facebook

Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie